อะไหล่เครื่องจักรและอุตสาหกรรมจากญี่ปุ่น
อัปเดต · เขียนโดย HAM
ชิ้นส่วนแบบเดียวกันใช้ในสองสายผลิต หากเสีย สาย A หยุดทั้งหมด แต่สาย B มีวิธีเดินงานทดแทน ราคาและจำนวนติดตั้งจึงยังบอกลำดับสำรองไม่ได้ ต้องบันทึกเวลาที่แต่ละหน้าที่หยุดได้ด้วย
จัดทำลำดับชั้นของอะไหล่
ระบุสินทรัพย์ก่อนระบุอะไหล่ บันทึกผู้สร้างเครื่องจักร รุ่น หมายเลขซีเรียล ปีที่ผลิต ไลน์และสถานี ชื่อชุดประกอบ ตำแหน่งในแบบ และความสัมพันธ์ของชิ้นส่วนนั้นกับส่วนประกอบข้างเคียง จากนั้นบันทึกผู้ผลิตชิ้นส่วน รหัสสั่งซื้อแบบเต็ม revision และหมายเลขที่ผู้สร้างเครื่องจักรกำหนด หากมี ลำดับชั้นนี้ช่วยป้องกันไม่ให้หมายเลขที่ประทับบนขายึด ชิ้นหล่อ หรือชิ้นส่วนย่อย ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นรหัสอะไหล่สำหรับงานบริการ
ตรวจสอบความสอดคล้องของข้อมูลจากป้ายชื่อ รายการวัสดุ แบบเครื่องกลและไฟฟ้า บันทึกบำรุงรักษา คู่มือฉบับดั้งเดิม และเครื่องจักรจริง แต่ละแหล่งอาจผิดหรือไม่เป็นปัจจุบัน เก็บภาพถ่ายและ revision ของเอกสารไว้ พร้อมทำเครื่องหมายข้อมูลที่ขัดแย้งเพื่อขอยืนยัน หากมีการดัดแปลงเครื่องจักรที่ติดตั้งอยู่ สภาพจริงปัจจุบันอาจมีความสำคัญกว่ารายการเดิม แต่ต้องผ่านการทบทวนทางวิศวกรรมก่อน
ความสำคัญของอะไหล่อยู่ที่หน้าที่ในเครื่อง
| จุดที่ดู | ข้อมูลตัวอย่าง | สิ่งที่ต้องยืนยันต่อ |
|---|---|---|
| สาย A | เสียแล้วหยุดทั้งสาย | เตรียมกู้คืนภายในเวลาหยุดที่ยอมรับได้ |
| สาย B | ยังมีวิธีเดินงานทดแทน | ตรวจระยะเวลาที่ทำได้และข้อจำกัดคุณภาพกับกำลังผลิต |
นี่ไม่ใช่สูตรจำนวนสต็อก ต้องใช้ประวัติเสีย ความพร้อมของสินค้า และสภาพจัดเก็บประกอบการตัดสิน
จำแนกอะไหล่ตามหน้าที่และผลกระทบ
แยกวัสดุสิ้นเปลืองประจำ ชิ้นส่วนสึกหรอ ชุดประกอบที่ซ่อมได้ อะไหล่สำรองเพื่อประกันความเสี่ยง อุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัย และรายการเชิงกลยุทธ์ที่มีระยะเวลาจัดหานาน ประวัติการใช้เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ ชิ้นส่วนที่ไม่เคยเสียอาจยังจำเป็นต้องจัดการ หากการเสียของชิ้นส่วนนั้นทำให้ไลน์หยุดหลายเดือน ในทางกลับกัน ชิ้นส่วนที่ใช้บ่อยก็ไม่จำเป็นต้องจัดหาจากญี่ปุ่นเสมอไป หากมีชิ้นส่วนเทียบเท่าในประเทศที่ผ่านการอนุมัติและควบคุมแล้ว
สำหรับแต่ละรายการ ให้บันทึกจำนวนที่ติดตั้ง รูปแบบการเสียที่พบบ่อย ระยะเวลาการเปลี่ยน ความสามารถในการกู้คืน สต็อกปัจจุบัน อายุการเก็บรักษาหรือข้อกำหนดการจัดเก็บ สถานะซัพพลายเออร์ และผลกระทบจากการขาดแคลน ใช้ข้อมูลดังกล่าวกำหนดจุดสั่งซื้อใหม่ วงจรซ่อม แหล่งจัดหาที่สอง การซื้อครั้งสุดท้าย หรือแผน retrofit แยกการตัดสินใจด้านสินค้าคงคลังเชิงพาณิชย์ออกจากการยอมรับชิ้นส่วนทางเทคนิคโดยวิศวกร
ขออะไหล่ให้ครบชุด ไม่ใช่ระบุเพียงหมายเลขที่คลุมเครือ
ระบุให้ชัดว่าต้องการชิ้นส่วนเดี่ยว ชุดย่อย ชุดบริการ หรือชุดเปลี่ยนทั้งชุด ระบุรายการที่รวมและไม่รวม เช่น ซีล ตลับลูกปืน terminal block สายเคเบิล คัปปลิง ซอฟต์แวร์ การสอบเทียบ และฮาร์ดแวร์ยึดติด ช่องว่างด้านราคาที่ดูเหมือนมีมากมักเกิดจากขอบเขตงานไม่เท่ากัน ขอให้ผู้ขายระบุขอบเขตและสภาพของสินค้าที่จะจัดส่งอย่างชัดเจนในใบเสนอราคา
ระบุจำนวน ปลายทาง วันที่ต้องการ บริบทของเครื่องจักร และประโยชน์ของการส่งมอบบางส่วน หากเป็นชิ้นส่วนสั่งทำ ให้ควบคุม revision ของแบบและการตรวจสอบ หากเป็นชิ้นส่วนมาตรฐานที่มีแบรนด์ ให้ควบคุมรหัสสั่งซื้อแบบเต็มและสภาพสินค้า หากผู้ขายเสนอรุ่น successor หรือชิ้นส่วนทดแทน ให้ขอการเปรียบเทียบที่จัดทำเป็นเอกสารและการอนุมัติจากผู้ซื้อก่อนนำข้อเสนอนั้นไปเปรียบเทียบในช่องเดียวกับสินค้ารุ่นตรง
ตัวอย่างปรับปรุง MELSEC-A ของ Mitsubishi Electric อธิบายเครื่องมือเพื่อใช้เทอร์มินัลบล็อกและสายเดิมบางแบบต่อได้ แม้คงของเดิมไว้ก็ยังต้องตรวจอินเทอร์เฟซและชิ้นส่วนแปลง ไม่ใช่หลักฐานว่าทุกรุ่นเปลี่ยนได้โดยไม่แก้ไข
ปิดวงจรหลังรับสินค้า
การตรวจรับควรเชื่อมโยงชิ้นส่วนจริงกับหลักฐานการจัดซื้อ ตรวจสอบฉลาก ขนาดตามความเหมาะสม จำนวน สภาพ อุปกรณ์ประกอบ บรรจุภัณฑ์ เอกสาร และหมายเลขซีเรียลหรือ lot กักกันรายการที่ไม่ตรงตามข้อกำหนดก่อนติดตั้ง สำหรับชิ้นส่วนที่ซ่อมได้ ให้ติดตาม core ที่ถอดออก ผลการวินิจฉัย งานซ่อม การทดสอบ หมายเลขซีเรียลที่ส่งคืน และการรับประกัน เพื่อไม่ให้คลังชิ้นส่วนซ่อมกลายเป็นชิ้นส่วนที่ไม่ทราบตัวตน
ปรับปรุงข้อมูลอะไหล่ด้วยระยะเวลาจัดหาจริง ต้นทุน landed cost การตอบสนองของซัพพลายเออร์ ผลการตรวจรับ และผลการติดตั้ง หากรายการใดระบุหรือจัดหาได้ยาก ให้เก็บภาพถ่ายและเหตุผลที่ใช้แก้ปัญหาไว้ โปรแกรมอะไหล่จะดีขึ้นเมื่อแต่ละธุรกรรมช่วยเพิ่มความแข็งแรงให้ข้อมูลสินทรัพย์ มิฉะนั้นจะต้องทำการค้นคว้าฉุกเฉินแบบเดิมซ้ำทุกครั้งที่บุคลากรหรือซัพพลายเออร์เปลี่ยนแปลง