مشاوره تأمین

تأمین / فرایند

نمونهٔ آلومینیومی موفق بوده است؛ آیا تولید هم باید با ماشین‌کاری ادامه پیدا کند؟

براکت ماشین‌کاری‌شده در مجموعه جا می‌خورد. سپس پیشنهاد تولیدی می‌رسد که هزینهٔ قالب ریخته‌گری دارد. فرایندی دیگر شاید هزینهٔ سفارش‌های تکراری را کمتر کند، اما طراحی هنوز ممکن است عوض شود. ابتدا عملیات لازم برای تحویل قطعهٔ نهایی را بر اساس تعدادی مقایسه کنید که واقعاً به خریدشان متعهد شده‌اید.

براکت این مقاله فرضی است. هدف، توضیح یک تصمیم خرید است؛ بدون قیمت‌سازی یا تعیین تیراژی که برای همهٔ تولیدها مرز اقتصادی محسوب شود.

از روش شکل‌گیری قطعه شروع کنید

براکت دارای سوراخ‌های نصب و سطوح موقعیت‌دهی است. ماشین‌کاری نمونه ثابت کرد که همین قطعه در مجموعه قابل مونتاژ است. اما ثابت نکرد که نسخهٔ ریخته‌گری یا اکسترودشده هم همان الزامات را برآورده می‌کند.

ماشین‌کاری از مادهٔ اولیه براده‌برداری می‌کند. ریخته‌گری، فلز مذاب را در قالب شکل می‌دهد و اکستروژن، ماده را از قالب عبور می‌دهد تا مقطعی پیوسته ایجاد کند. گزینهٔ ریخته‌گری در این مقاله، ریخته‌گری تحت فشار است. روش‌های دیگر ریخته‌گری ارزیابی جداگانه می‌خواهند و نباید همگی زیر یک قیمت عمومی قرار بگیرند.

پروفیل اکسترودشده با تمام سوراخ‌های عرضی آماده از قالب بیرون نمی‌آید. Hydro قالب‌های اکستروژنی را توضیح می‌دهد که متناسب با مقطع موردنیاز طراحی می‌شوند.[1] اگر براکت بتواند مقطع ثابتی داشته باشد، قیمت گرفتن برای برش پروفیل اکسترودشده به طول موردنیاز و ماشین‌کاری برخی ویژگی‌ها می‌تواند ارزش بررسی داشته باشد. تصویر، مرحلهٔ شکل‌دهی را از کارهایی که هنوز باقی‌اند جدا می‌کند.

شکل چگونه ایجاد می‌شود و چه کاری باقی می‌ماند؟
ماشین‌کاری

ماشین‌کاری

برداشتن مادهٔ اولیه

ریخته‌گری تحت فشار

ریخته‌گری تحت فشار

تزریق فلز به قالب

اکستروژن

اکستروژن

ایجاد مقطع پیوسته

کار تکمیلی روی سوراخ‌ها و سطوح موقعیت‌دهی

تصویر شماتیک است؛ نقشهٔ محصول یا نتیجهٔ اندازه‌گیری نیست.

عملیات باقی‌مانده را هم وارد مقایسه کنید

فرم حاصل از ریخته‌گری تحت فشار ممکن است همچنان به ماشین‌کاری سطوح موقعیت‌دهی و سوراخ‌ها، پلیسه‌گیری، پرداخت و بازرسی نیاز داشته باشد. مسیرها را بر اساس قطعهٔ نهایی موردنیاز مقایسه کنید. در غیر این صورت، قیمت یک فرم نزدیک به نهایی را با یک قطعهٔ تکمیل‌شده می‌سنجید.

فرض کنید شکل بیرونی قابل تغییر است، اما سطح جفت‌شونده و موقعیت سوراخ‌ها نباید تغییر کنند. مشخص کردن این تفاوت به تأمین‌کنندگان فرصت پیشنهاد طراحی مناسب تولید می‌دهد. الزام به یکسان ماندن تک‌تک ویژگی‌های نمونه ممکن است مزیت مسیر دیگر را پیش از ارزیابی از بین ببرد.

جنس قطعه هم به همین اندازه توجه می‌خواهد. آلیاژ پیشنهادی برای ریخته‌گری یا مشخصات اکستروژن ممکن است با آلیاژ و وضعیت متالورژیکی نمونهٔ ماشین‌کاری‌شده فرق کند. مهندسی باید پیامدهای آن را برای بار، خوردگی، پرداخت و شرایط کار ارزیابی کند. یکسان بودن ابعاد به‌تنهایی قابلیت جایگزینی را ثابت نمی‌کند.

هزینهٔ قالب را بر سناریوی سفارش تقسیم کنید، نه پیش‌بینی فروش

هزینه‌های اولیه را از هزینه‌های سفارش مجدد جدا کنید. قالب، فیکسچر، نمونه‌های اولیه و کارهای تأیید می‌توانند در گروه اول باشند. مواد، شکل‌دهی، ماشین‌کاری، پرداخت، بازرسی و بسته‌بندی را مطابق روش واقعی محاسبهٔ تأمین‌کننده دسته‌بندی کنید. اگر موردی در قیمت واحد منظور شده، دوباره به آن اضافه نکنید.

سپس سفارش قطعی، سناریوی سفارش مجدد و سناریوی تغییر طراحی را مقایسه کنید. تقسیم هزینهٔ قالب بر پیش‌بینی خوش‌بینانهٔ فروش کل عمر محصول، ممکن است مسیری را با تعدادهایی اقتصادی جلوه دهد که هیچ‌گاه نمی‌خرید. قیمت هر بچ و تعهدات موجودی هم ممکن است با تعداد تغییر کنند؛ پس یک نرخ واحد را بی‌توضیح به همهٔ سناریوها تعمیم ندهید.

مطالعهٔ Armillotta دربارهٔ زمان ماشین‌کاری، علاوه بر پیچیدگی چند عامل دیگر را نیز بررسی می‌کند.[2] این مطالعه مرزی عمومی تعیین نمی‌کند که از آن به بعد ریخته‌گری آلومینیوم ارزان‌تر شود. اعداد مرتبط باید از پیشنهادهای مربوط به نقشه و سناریوهای سفارش خودتان به دست بیایند.

سفارش‌ها و اصلاحات طراحی را جداگانه مقایسه کنید
01

سفارش قطعی

هزینه‌های اولیه + هزینهٔ قطعهٔ نهایی

02

سناریوی سفارش مجدد

قالب قابل‌استفادهٔ مجدد و هزینه‌های تکرارشونده

03

اصلاح طراحی

تغییر، نمونه‌گیری مجدد و ارزیابی

تصویر شماتیک است؛ نقشهٔ محصول یا نتیجهٔ اندازه‌گیری نیست.

تصمیم‌های طراحی و آماده‌سازی خرید را هم‌زمان پیش ببرید

اگر ممکن است موقعیت نصب جابه‌جا شود، یک گزینه این است که نیاز فعلی را با ماشین‌کاری تأمین کنید و هم‌زمان از تأمین‌کنندگان بخواهید طراحی ریخته‌گری و پروفیل اکستروژن را بررسی کنند. می‌توانید پیش از تأیید ساخت قالب تولید، گزینه‌های جایگزین را آماده کنید.

موفقیت نمونهٔ ماشین‌کاری‌شده به‌معنای تأیید خودکار مسیر تولید تغییریافته نیست. تغییر ماده، مقاطع دیواره، مبناهای ماشین‌کاری یا سایر تغییرات طراحی، ارزیابی عملکردهای متأثر را لازم می‌کند. گنجاندن این کار در برنامه، مقایسهٔ هزینهٔ اولیه را واقعی‌تر می‌کند.

برای تأمین‌کنندگان نقشه‌ای بفرستید که الزامات عملکردی ثابت را از ویژگی‌های قابل‌پیشنهاد جدا کند. تعداد قطعی و پیش‌بینی‌شده را جداگانه، همراه با زمان‌بندی، پرداخت و نیازهای بازرسی اعلام کنید. بخواهید فرض‌ها و کارهای اضافی احراز صلاحیت را در پاسخشان مشخص کنند.

مسیری را انتخاب کنید که دلیلش روشن باشد

برای این براکت، اولین تصمیم این است که کدام الزامات و در چه زمانی قابل تثبیت‌اند. اگر مقطع مشترک شدنی است، گزینهٔ اکستروژن را توسعه دهید؛ و اگر تغییرات مناسب طراحی پذیرفتنی است، گزینهٔ ریخته‌گری را. هر دو را با ادامهٔ ماشین‌کاری بر مبنای قطعهٔ نهایی یکسان مقایسه کنید.

ادامهٔ ماشین‌کاری می‌تواند نتیجه‌ای سنجیده باشد. شاید روشن شده باشد چه تغییری در تقاضا یا طراحی، بازبینی دوباره را توجیه می‌کند. اگر قالب گزینهٔ بهتری است، دلیل باید علاوه بر قیمت واحد سفارش‌های تکراری، کار تأیید و تغییرات آینده را هم در بر بگیرد.

پرسش‌هایی از تأمین‌کننده

باز کردن پرسش‌های کاربردی
1. عملکرد و انعطاف‌پذیری
لطفاً سوراخ‌ها و سطوح جفت‌شوندهٔ ثابت را از ویژگی‌هایی که برایشان پیشنهاد طراحی تولید می‌پذیریم جدا کنید.

2. دامنهٔ قطعهٔ نهایی
لطفاً جنس، ماشین‌کاری ثانویه، پرداخت و بازرسیِ مشمول و هر عملیات یا هزینهٔ خارج از پیشنهاد را مشخص کنید.

3. سفارش‌ها و اصلاحات
لطفاً هزینه‌های اولیه، شرایط هر بچ، هزینهٔ تغییرات و زمان‌بندی تأیید را برای سفارش قطعی، سفارش‌های مجدد و اصلاح طراحی جداگانه اعلام کنید.

منابع

  1. Hydro — قالب‌های سفارشی اکستروژن آلومینیوم
  2. Armillotta — نقش پیچیدگی در برآورد زمان ماشین‌کاری (2021)