مشاوره تأمین

2026.09.20

برای انتخاب کشور هدف، مطالعهٔ بازار خارجی تا کجا لازم است؟

فرض کنید می‌خواهید قطعات کنترل صنعتی را در جنوب شرق آسیا بفروشید و تایلند و اندونزی در فهرست گزینه‌ها باقی مانده‌اند. صرف مقایسهٔ جمعیت، تولید ناخالص داخلی و اندازهٔ صنعت مشخص نمی‌کند از کدام کشور شروع کنید. به گزارشی دربارهٔ «کشور با بازار بزرگ» نیاز ندارید؛ به اطلاعاتی نیاز دارید که نشان دهد در کدام کشور شرایط فروش محصول شما فراهم است.

سه مرحله تا انتخاب کشور
  1. 01

    اطلاعات عمومی

    آیا شرطی وجود دارد که امکان فروش را منتفی کند؟

    نگه داشتن کشورهایی که ارزش مقایسه دارند

  2. 02

    پرس‌وجوی محلی

    چه کسی و با چه شرایطی می‌تواند محصول را عرضه کند؟

    مشخص کردن طرف‌های مناسب برای گفت‌وگو

  3. 03

    آزمون محدود فروش

    آیا پس از ارائهٔ قیمت و مشخصات، گفت‌وگو ادامه پیدا می‌کند؟

    انتخاب بازار برای سرمایه‌گذاری

ابتدا با اطلاعات عمومی، موانع فروش را مشخص کنید

در شروع، فقط اندازهٔ بازار را بررسی نکنید. روند آمار واردات، مقررات و گواهی‌های کاربرد موردنظر، قیمت پس از رساندن کالا به مقصد و وجود شرکت‌های فروشندهٔ محصولات رقیب را در یک جدول قرار دهید. هدف در این مرحله پیش‌بینی دقیق فروش نیست؛ باید ببینید آیا شرطی وجود دارد که مبنای فروش را از بین ببرد. خدمات پشتیبانی صادرات JETRO نیز نقطه‌های شروعی برای مطالعهٔ بازار و مقررات ارائه می‌کند. با این حال، وجود آمار و اطلاعات حمایتی ثابت نمی‌کند مشتری‌ای برای خرید محصول شما وجود دارد.

برای قطعات کنترل، در هر کشور «استاندارد لازم برای تجهیزات هدف»، «سازگاری با ولتاژ و روش ارتباط محلی»، «تفاوت قیمت با احتساب حمل» و «شرکت‌های قادر به ارائهٔ نگهداری» را کنار هم بنویسید. اگر روشن شود دریافت گواهی زمان زیادی می‌برد یا قیمت محلی دو برابر رقیب می‌شود، می‌توانید تصمیم بگیرید آن کشور را به مرحلهٔ بعدی بررسی نبرید.

کشورهای باقی‌مانده را با شنیدن نظر فعالان محلی بسنجید

آمار نشان نمی‌دهد فروشنده با چه شرایطی سازندهٔ جدیدی را می‌پذیرد یا خریدار چرا تأمین‌کننده‌اش را عوض می‌کند. از فروشندگان، شرکت‌های مصرف‌کننده و فعالان صنعت دربارهٔ منابع تأمین فعلی، مشخصات پرتقاضا، واحد سفارش و موانع تغییر تأمین‌کننده بپرسید.

پرسشی مثل «آیا برای محصول ژاپنی تقاضا هست؟» ممکن است فقط پاسخ‌های مثبتِ تعارفی به همراه داشته باشد. مدل محصول، کاربرد، قیمت پیش‌بینی‌شده و تعداد قابل تأمین را نشان دهید و بپرسید: «با این شرایط چه کسی آن را بررسی می‌کند؟» و «اگر امکان عرضه نیست، دلیل چیست؟». پاسخ این پرسش‌ها برای اقدام فروش بعدی قابل استفاده است.

در پایان، فروش را در مقیاس کوچک و با شرایط یکسان بیازمایید

لازم نیست کشور ورود را فقط بر پایهٔ گزارش تحقیق انتخاب کنید. در هر کشور نامزد، با مشتریان بالقوه تماس بگیرید و از همان مدارک محصول و همان پرسش‌های بررسی استفاده کنید. علاوه بر تعداد پاسخ‌ها، ثبت کنید آیا پرسش فنی دربارهٔ مشخصات مطرح شد، آیا گفت‌وگو به تعداد و زمان تحویل رسید و آیا مدارک لازم برای گام بعد مشخص شد.

در مثال فرضی بالا، تصور کنید فروشندگان تایلندی پرسش دربارهٔ کاربرد و قیمت را ادامه دادند، اما گفت‌وگو در اندونزی در مرحلهٔ بررسی گواهی لازم متوقف شد. این مشاهده به‌تنهایی میزان تقاضا در کل دو کشور را مشخص نمی‌کند. با این حال، محل صرف وقت در هفتهٔ بعد را تغییر می‌دهد: در تایلند شرایط مشتری مشخص را دقیق‌تر کنید و در اندونزی ابتدا ضرورت و هزینهٔ گواهی را بررسی کنید. وقتی تحقیق امکان تشخیص این تفاوت را فراهم کرد، باید به اقدام بعدی منتهی شود.

پیشنهاد شرکت تحقیقاتی را با تصمیمی که ممکن می‌کند بسنجید

در مقایسهٔ پیشنهادها، فقط کشور و صنعت هدف را نبینید. آمار مورد استفاده، ویژگی مصاحبه‌شوندگان، عمق بررسی مقررات، تماس گرفتن یا نگرفتن با شرکت‌های نامزد و تصمیم‌هایی را که پس از تحقیق می‌توانید بگیرید بررسی کنید. «گزارش بازار 50 صفحه‌ای» و «گزارش 10 صفحه‌ای همراه با مصاحبه با خریداران بالقوه» کاربرد یکسانی ندارند.

می‌خواهید ابتدا با اطلاعات عمومی بعضی کشورها را کنار بگذارید یا واکنش خریداران بالقوه را هم بسنجید؟ با روشن شدن این موضوع، کم یا زیاد بودن دامنه و هزینهٔ تحقیق نیز آسان‌تر مشخص می‌شود.

اطلاعات مرجع